Res divini iuris
İlahi hukuka tabi şeyler.
İlahi hukuka tabi şeyler. Res divini iuris, Roma hukukunda tanrılara, ölülere veya kutsal düzene ayrılmış şeyleri ifade eder. Bu gruptaki mallar özel kişilerin serbest tasarrufuna açık değildir; hukuki statüleri dinsel-kamusal nitelik taşır. Bu kavram özellikle eşya hukuku ve dinsel düzen bakımından anlam kazanır; çünkü Roma hukuk sistemi, soyut ilkeleri çoğu zaman kişi statüsü, aile iktidarı, malvarlığı veya dava koruması gibi somut kurumlar üzerinden kurmuştur.
Res divini iuris kavramı tek başına bir kelime açıklaması olarak değil, bağlı olduğu kurumla birlikte okunmalıdır. Roma hukukunda bir kişinin ehliyeti, bir malın hukuki niteliği veya bir hakkın dava yoluyla korunması çoğu zaman bu tür teknik ayrımlar sayesinde belirlenirdi. Bu nedenle terim, klasik kaynaklardaki sistematik ayrımların anlaşılması için anahtar niteliktedir.
Günümüz hukuk dilinde doğrudan aynı adla kullanılmasa bile, özel mülkiyet ile kutsal veya kamusal koruma arasındaki ayrımı anlamaya yardım eder Bu yönüyle Res divini iuris, Roma hukukunun modern medeni hukuk düşüncesine bıraktığı kavramsal mirasın izlenebildiği başlıklardan biridir.
Res divini iuris, Roma hukuku incelemelerinde eşya hukuku ve dinsel düzen bağlamında kullanılır. Terim değerlendirilirken dönemin kişi, eşya, borç veya dava sistematiği içindeki teknik yeri göz önünde tutulmalıdır.
Res divini iuris Latince hukuk terminolojisine ait teknik bir ifadedir. Birçok Roma hukuku teriminde olduğu gibi anlamı yalnız sözlük karşılığından değil, klasik hukuk kurumları içindeki kullanımından çıkarılır.
Bu terimle birlikte bakılabilecek başlıklar
İlgili ve tamamlayıcı başlıklar.
