Baba, bir kimsenin erkek ebeveynini ifade eden akrabalık adıdır. Hukuk dilinde “baba” kavramı, soybağı, velayet, nafaka, miras ve hısımlık derecelerinin belirlenmesi bakımından önem taşır; “babalık” sıfatının tespiti, kişinin aile hukukundaki statüsünü doğrudan etkiler.
Kullanım
- Aile hukukunda soybağının kurulması ve babalığın tespiti bağlamında merkezî kavramdır.
- Velayet ve nafaka ilişkilerinde, ebeveyn sıfatına bağlı hak ve yükümlülüklerin belirlenmesinde kullanılır.
- Miras hukukunda, üstsoy–altsoy ilişkisi ve mirasçılık derecelerinin tespitinde temel akrabalık adıdır.
Köken (Etimoloji)
Türkçe kökenli baba kelimesi, tarihî Türkçe metinlerde de “erkek ebeveyn” anlam alanıyla izlenir.