Bakıyye, “arta kalan, kalıntı, bakiye” anlamına gelen kelimedir. Muhasebe ve borç ilişkileri bağlamında “bakiye” kavramıyla yakın anlamlıdır; bir ödemenin veya tasfiyenin ardından geriye kalan kısmı ifade eder. Osmanlıca metinlerde hem genel anlamıyla hem de hesap/kayıt dilinde teknik nitelikli kullanımları görülebilir.
Kullanım
- Hesap ve kayıt dilinde, ödeme veya mahsup sonrası geriye kalan meblağı veya kısmı ifade eder.
- Metinlerde “bakıyye-i borç” gibi kullanımlarda, kalan borç bakiyesini belirtir.
- Genel dilde, yok olan veya tükenen bir şeyin geride kalan parçası anlamıyla da kullanılabilir.
Köken (Etimoloji)
Arapça بقية (baqiyya) kelimesinden gelir; “kalan, artakalan” anlamındadır. Türkçede yaygın biçim bakiye olsa da Osmanlıca yazımda bakıyye biçimi görülür.