İbtila
İbtila, musibet, sınanma veya bir şeye düşkünlük derecesinde bağlanma anlamlarına gelen klasik terimdir.

İbtila, musibet, sınanma veya bir şeye düşkünlük derecesinde bağlanma anlamlarına gelen klasik terimdir. Dinî metinlerde imtihan ve bela yönüyle; gündelik dilde ise bağımlılık ve düşkünlük yönüyle kullanılır. Bağlama göre olumlu sınanma veya olumsuz bağımlılık anlamı kazanabilir.
Kullanım
- İbtila, hem ilahî sınanma hem de alışkanlık derecesinde bağlılık anlamı taşıyabilir.
- Kelimenin tam anlamı bağlamdan anlaşılır; musibet ve tiryakilik yönleri farklı kullanımlardır.
- Kavram yoğun etkilenme ve kurtulmanın güçleşmesi düşüncesini taşır.
Köken (Etimoloji)
Arapça ibtılâ sözcüğünden gelir.



