Possessio
Zilyetlik. Possessio, Roma hukukunda bir şey üzerinde fiili hakimiyet ve bu hakimiyeti kendisi için sürdürme iradesini ifade eder.
Zilyetlik. Possessio, Roma hukukunda bir şey üzerinde fiili hakimiyet ve bu hakimiyeti kendisi için sürdürme iradesini ifade eder. Roma hukukunda zilyetlik mülkiyetten ayrı bir kurumdur; malik olmayan kişi de zilyet olarak korunabilir. Bu kavram özellikle eşya hukuku bakımından anlam kazanır; çünkü Roma hukuk sistemi, soyut ilkeleri çoğu zaman kişi statüsü, aile iktidarı, malvarlığı veya dava koruması gibi somut kurumlar üzerinden kurmuştur.
Possessio kavramı tek başına bir kelime açıklaması olarak değil, bağlı olduğu kurumla birlikte okunmalıdır. Roma hukukunda bir kişinin ehliyeti, bir malın hukuki niteliği veya bir hakkın dava yoluyla korunması çoğu zaman bu tür teknik ayrımlar sayesinde belirlenirdi. Bu nedenle terim, klasik kaynaklardaki sistematik ayrımların anlaşılması için anahtar niteliktedir.
Günümüz hukuk dilinde doğrudan aynı adla kullanılmasa bile, zilyetlik koruması, fiili hakimiyet ve mülkiyet ayrımının temelini oluşturur Bu yönüyle Possessio, Roma hukukunun modern medeni hukuk düşüncesine bıraktığı kavramsal mirasın izlenebildiği başlıklardan biridir.
Possessio, Roma hukuku incelemelerinde eşya hukuku bağlamında kullanılır. Terim değerlendirilirken dönemin kişi, eşya, borç veya dava sistematiği içindeki teknik yeri göz önünde tutulmalıdır.
Possessio Latince hukuk terminolojisine ait teknik bir ifadedir. Birçok Roma hukuku teriminde olduğu gibi anlamı yalnız sözlük karşılığından değil, klasik hukuk kurumları içindeki kullanımından çıkarılır.
Bu terimle birlikte bakılabilecek başlıklar
İlgili ve tamamlayıcı başlıklar.
