Specificatio

İşleme / yeni şey yapma. Specificatio, Roma hukukunda başkasına ait malzemeden yeni bir şey meydana getirilmesini ifade eder. Yeni şeyin kime ait olacağı, malzemenin eski hâline döndürülüp döndürülememesi gibi ölçütlerle tartışılmıştır. Bu kavram özellikle mülkiyet kazanımı bakımından anlam kazanır; çünkü Roma hukuk sistemi, soyut ilkeleri çoğu zaman kişi statüsü, aile iktidarı, malvarlığı veya dava koruması gibi somut kurumlar üzerinden kurmuştur.

Specificatio kavramı tek başına bir kelime açıklaması olarak değil, bağlı olduğu kurumla birlikte okunmalıdır. Roma hukukunda bir kişinin ehliyeti, bir malın hukuki niteliği veya bir hakkın dava yoluyla korunması çoğu zaman bu tür teknik ayrımlar sayesinde belirlenirdi. Bu nedenle terim, klasik kaynaklardaki sistematik ayrımların anlaşılması için anahtar niteliktedir.

Günümüz hukuk dilinde doğrudan aynı adla kullanılmasa bile, emek, malzeme ve mülkiyet arasındaki ilişkiye dair klasik bir problem sunar Bu yönüyle Specificatio, Roma hukukunun modern medeni hukuk düşüncesine bıraktığı kavramsal mirasın izlenebildiği başlıklardan biridir.