Acir
Âcir; kira ilişkisi içinde, kiraya veren taraftır. Başka bir ifadeyle âcir, bir malın (taşınır/taşınmaz) veya bir menfaatin, belirli bir süre için bedel karşılığında başkasının kullanımına bırakılmasında kiralananı kirac…

Âcir; kira ilişkisi içinde, kiraya veren taraftır.
Başka bir ifadeyle âcir, bir malın (taşınır/taşınmaz) veya bir menfaatin,
belirli bir süre için bedel karşılığında başkasının kullanımına bırakılmasında
kiralananı kiracıya tahsis eden (kiralayan) kişiyi ifade eder.
Hukuki bağlam
- Kira sözleşmesinin tarafı: Âcir (kiraya veren) — müstecir (kiracı).
- Konu: Kiralanan şey klasik terminolojide me’cûr olarak da anılır.
- Kullanım alanı: Terim, güncel mevzuat dilinden çok “eski hukuk dili / Osmanlıca”
sözlük ve metinlerinde görülür; modern kullanımda karşılığı doğrudan kiraya verendir.
Köken (Etimoloji)
Âcir kelimesi Arapça kökenlidir. Osmanlıca yazımı آجر olarak geçer.
Sözlüklerde “ecr / ücret” kök ailesiyle ilişkilendirilir ve
“elindekini başkasına kiraya veren” anlamında kullanılır.
Not
Uygulamada “âcir” yerine doğrudan kiraya veren denmesi daha anlaşılır ve tercih edilir.



