Ahit

Ahit; söz verme, taahhütte bulunma, bir konuda bağlayıcı nitelikte söz söyleme anlamına gelir. Klasik kullanımda yalnızca söz vermeyi değil, aynı zamanda verilen söz, ant, yükümlülük doğuran taahhüt anlamlarını da kapsar.

Kullanım

• Güncel Türkçe karşılığı: söz, söz verme, taahhüt, ant.
• Klasik kullanım: “ahit etmek”, “ahdine sadık kalmak”, “ahitname” gibi türev ve kalıplarda görülür.
• Hukuki/kurumsal dil: Bazı metinlerde anlaşma, taahhüt veya yükümlülük doğuran beyan anlamında kullanılabilir.

Köken (Etimoloji)

Ahit kelimesi Arapça kökenlidir. Arapça ʿahd (عهد) kökünden gelir; “söz, taahhüt, antlaşma, yükümlülük altına girme” anlam alanına dayanır.

Türkçede “ahit” biçimiyle yerleşmiştir.

Not

“Ahit” ile “ahde vefa” arasında anlam ilişkisi vardır: ahit verilen sözü, ahde vefa ise o söze bağlı kalmayı ifade eder.