Ahlak

Ahlak, kişilerin iyi-kötü, doğru-yanlış, ödev, sorumluluk ve davranış ölçütlerine ilişkin değerler düzenini ifade eder. Hukukla yakın ilişkili olmakla birlikte, hukuk kurallarıyla tamamen özdeş değildir; bir kısmı yazılı ve devlet yaptırımına bağlı olmayan toplumsal ve vicdani normları da kapsar. Hukuk dilinde özellikle genel ahlak, ahlaka aykırılık ve ahlak kuralları gibi kullanımlarla görünür.

Kullanım

• Hukuk teorisinde hukuk–ahlak ilişkisi, yaptırım ve meşruiyet tartışmalarında temel kavramlardan biridir.
• Mevzuatta “genel ahlak” veya “ahlaka aykırılık” ölçütüyle sınırlama, yasak veya denetim gerekçesi olarak yer alabilir.
• Etik, toplumsal norm ve hukuk düzeni arasındaki ayrım ve kesişim alanlarını açıklamada kullanılır.

Din ve ahlâk eğitim ve öğretimi Devletin gözetim ve denetimi altında yapılır. — Türkiye Cumhuriyeti, 1982 Anayasası m. 24

Köken (Etimoloji)

Arapça ahlâk (أخلاق), hulk / huluk (خُلُق) kelimesinin çoğuludur. Kök anlam alanı huy, seciye, karakter ve davranış biçimiyle ilişkilidir. Türkçede tekil anlamda toplu/soyut kavram olarak yerleşmiştir.