Anayasa
bir devletin temel organlarını, bu organların kuruluşunu ve yetkilerini, temel hak ve hürriyetleri ve devletin temel ilkelerini belirleyen üstün normlar bütününü ifade eden temel hukuk metnidir.
Anayasa, bir devletin temel organlarını, bu organların kuruluşunu ve yetkilerini, temel hak ve hürriyetleri ve devletin temel ilkelerini belirleyen üstün normlar bütününü ifade eden temel hukuk metnidir. Normlar hiyerarşisinde en üstte yer alır; kanun ve diğer düzenleyici işlemler anayasaya aykırı olamaz.
Kullanım
- Devletin teşkilat yapısı, kuvvetler ayrılığı ve temel hak rejimi anayasa hükümleriyle belirlenir.
- Anayasaya uygunluk denetimi, kanunların ve bazı işlemlerin geçerlilik sınırlarını tayin eder.
- Hukuk düzeninde “üst norm” niteliğiyle, diğer normların yorum ve uygulanmasında belirleyici çerçeve oluşturur.
Anayasa hükümleri, yasama, yürütme ve yargı organlarını, idare makamlarını ve diğer kuruluş ve kişileri bağlayan temel hukuk kurallarıdır. — Türkiye Cumhuriyeti, 1982 Anayasası m. 11
Köken (Etimoloji)
Türkçe ana ve yasa kelimelerinin birleşiminden oluşur; “temel kural/üst norm” fikrini ifade eder. Tarihî metinlerde aynı alanı karşılamak üzere kanun-ı esasi, teşkilât-ı esasiye gibi terimler de kullanılmıştır.