Araf
sözlükte “yüksek yer, tepe” anlam alanına sahip olmakla birlikte, dinî literatürde cennet ile cehennem arasında tasavvur edilen sınır/ara bölgeyi ifade eden özel bir kavram olarak öne çıkar.

Araf, sözlükte “yüksek yer, tepe” anlam alanına sahip olmakla birlikte, dinî literatürde cennet ile cehennem arasında tasavvur edilen sınır/ara bölgeyi ifade eden özel bir kavram olarak öne çıkar. Türkçede ayrıca mecazi olarak “iki durum arasında kalma, arada olma” anlamıyla yerleşik kullanımı bulunur.
Kullanım
- Dinî ve klasik metinlerde, özel kavramsal anlamıyla (ara bölge/sınır) kullanılır.
- Edebi dilde, kararsızlık ve “iki arada kalma” halini anlatan mecaz olarak yer alır.
- Gündelik dilde “araf’ta kalmak” kalıbıyla, belirsizlik ve arada kalmışlık anlatılır.
Köken (Etimoloji)
Arapça أعراف (aʿrāf) kelimesinden gelir; “yüksek yerler, tepeler” anlam alanına sahiptir.



