Aşk

Aşk, yoğun ve sarsıcı sevgi; kişinin dikkat ve duygusunun bir “sevgili/mahbub” üzerinde yoğunlaşması anlam alanına sahip bir kavramdır. Türkçe metin geleneğinde hem beşerî sevgi hem de tasavvufî bağlamda “ilâhî sevgi” için kullanılmış; edebiyat, felsefe ve psikoloji literatüründe farklı açılardan çözümleme konusu olmuştur.

Kullanım

• Edebi metinlerde, güçlü sevgi ve tutku hâlini ifade eden temel kavramlardan biridir.
• Tasavvuf geleneğinde, ilâhî olana yönelen sevgi ve bağlılık anlatımlarında yer alır.
• Gündelik dilde “çok sevme, tutku” anlamıyla yaygın kullanımı vardır.

Köken (Etimoloji)

Arapça عشق (ʿışq) kelimesinden gelir. Klasik açıklamalarda kök anlam alanı “sarılmak, yapışmak, şiddetle bağlanmak” fikriyle ilişkilendirilir; Türkçede aşk biçiminde yerleşmiştir.