Ususfructus
İntifa hakkı. Ususfructus, Roma hukukunda başkasına ait bir şeyi özünü koruyarak kullanma ve ürünlerinden yararlanma hakkıdır.
İntifa hakkı. Ususfructus, Roma hukukunda başkasına ait bir şeyi özünü koruyarak kullanma ve ürünlerinden yararlanma hakkıdır. Hak sahibi şeyden ekonomik fayda sağlayabilir; ancak şeyin cevherini ortadan kaldıracak tasarruflarda bulunamaz. Bu kavram özellikle sınırlı ayni haklar bakımından anlam kazanır; çünkü Roma hukuk sistemi, soyut ilkeleri çoğu zaman kişi statüsü, aile iktidarı, malvarlığı veya dava koruması gibi somut kurumlar üzerinden kurmuştur.
Ususfructus kavramı tek başına bir kelime açıklaması olarak değil, bağlı olduğu kurumla birlikte okunmalıdır. Roma hukukunda bir kişinin ehliyeti, bir malın hukuki niteliği veya bir hakkın dava yoluyla korunması çoğu zaman bu tür teknik ayrımlar sayesinde belirlenirdi. Bu nedenle terim, klasik kaynaklardaki sistematik ayrımların anlaşılması için anahtar niteliktedir.
Günümüz hukuk dilinde doğrudan aynı adla kullanılmasa bile, modern intifa hakkının Roma hukukundaki klasik köküdür Bu yönüyle Ususfructus, Roma hukukunun modern medeni hukuk düşüncesine bıraktığı kavramsal mirasın izlenebildiği başlıklardan biridir.
Ususfructus, Roma hukuku incelemelerinde sınırlı ayni haklar bağlamında kullanılır. Terim değerlendirilirken dönemin kişi, eşya, borç veya dava sistematiği içindeki teknik yeri göz önünde tutulmalıdır.
Ususfructus Latince hukuk terminolojisine ait teknik bir ifadedir. Birçok Roma hukuku teriminde olduğu gibi anlamı yalnız sözlük karşılığından değil, klasik hukuk kurumları içindeki kullanımından çıkarılır.
Bu terimle birlikte bakılabilecek başlıklar
İlgili ve tamamlayıcı başlıklar.
