Boşanma
Boşanma, geçerli bir evlilik birliğinin mahkeme kararıyla sona erdirilmesidir.
Boşanma, geçerli bir evlilik birliğinin mahkeme kararıyla sona erdirilmesidir. Evlilik, tarafların anlaşmasıyla fiilen bitmiş olsa bile hukuken boşanma sonucu doğurması için yetkili mahkemenin kararı gerekir.
Boşanma yalnızca eşlerin medeni hâlini değiştirmez; velayet, kişisel ilişki, nafaka, maddi ve manevi tazminat, mal rejiminin tasfiyesi ve soyadı gibi çok sayıda hukuki sonucu da beraberinde getirebilir. Bu nedenle boşanma davası aile hukukunun en yoğun sonuç doğuran dava türlerinden biridir.
Boşanma davaları anlaşmalı veya çekişmeli biçimde açılabilir. Çekişmeli boşanmada kusur, evlilik birliğinin temelinden sarsılması, özel boşanma sebepleri, çocukların durumu ve ekonomik sonuçlar tartışılır.
Uygulamada boşanma kararı ile ferî sonuçların birbirinden ayrılması önemlidir. Boşanma hükmü evliliği sona erdirirken; nafaka, tazminat ve velayet gibi sonuçlar tarafların gelecekteki hak ve yükümlülüklerini belirler.
Boşanma Türkçe “boş” kökünden türemiştir. “Boşamak” fiili eski Türkçede serbest bırakmak, bağını çözmek ve evlilik ilişkisini sona erdirmek anlamlarında kullanılmıştır. Osmanlıca hukuk dilinde boşanma için Arapça طلاق yazılışındaki “talâk” kelimesi yaygındı. Talâk, çözme ve salıverme anlamlarına gelir. Modern Türk hukukunda “boşanma” terimi, mahkeme kararıyla evlilik birliğinin sona ermesini ifade eden teknik kavram hâline gelmiştir.
Bu terimle birlikte bakılabilecek başlıklar
İlgili ve tamamlayıcı başlıklar.
