Decreta
Decreta, Roma imparatorluk hukukunda imparatorun yargısal faaliyet kapsamında verdiği kararları ifade eder.
Decreta, Roma imparatorluk hukukunda imparatorun yargısal faaliyet kapsamında verdiği kararları ifade eder. İmparator, belirli uyuşmazlıkları bizzat çözebilir veya temyiz/başvuru niteliğindeki meselelerde karar verebilir. Bu kararlar somut olaya ilişkin olmakla birlikte hukuki ilke değeri taşıyabilir.
Decreta, imparatorun yalnız yasama veya idare alanında değil, yargı alanında da hukuk düzenini etkilediğini gösterir. Klasik hukukçuların yorumlarıyla gelişen hukuk tekniği, imparatorun kararları aracılığıyla yeni bir otorite kaynağı kazanmıştır. Bu nedenle decreta, Roma hukukunda yargısal karar ile hukuk kaynağı arasındaki ilişkinin tarihsel örneklerinden biridir.
Decreta, Roma hukuku terminolojisinde kurumun veya işlemin teknik adını verir; kamu hukuku, kişiler hukuku, eşya hukuku, usul hukuku ya da kaynaklar sistemi içindeki bağlamına göre değerlendirilir.
Latince kökenli terimdir; klasik Roma hukuk metinlerinde ve modern Roma hukuku öğretisinde teknik anlamıyla kullanılır.
Bu terimle birlikte bakılabilecek başlıklar
İlgili ve tamamlayıcı başlıklar.
