Ada
Ada, kadastro ve imar hukukunda çevresi yol, meydan, park, dere, demiryolu veya benzeri sınırlarla ayrılmış taşınmaz topluluğunu ifade eden teknik bir terimdir.
Ada, kadastro ve imar hukukunda çevresi yol, meydan, park, dere, demiryolu veya benzeri sınırlarla ayrılmış taşınmaz topluluğunu ifade eden teknik bir terimdir. Bir ada, içinde birden fazla parsel barındırabilir; parsel ise ada içindeki bağımsız ölçü ve mülkiyet birimini gösterir.
Gündelik dilde ada, çevresi suyla çevrili kara parçası anlamına gelirken, taşınmaz hukukunda bu kelime şehir ve arazi düzeninin planlama birimini anlatır. Böylece coğrafî anlamdaki “çevrelenmiş alan” fikri, kadastro ve imar tekniğine aktarılmış olur.
Ada kavramı tapu kayıtları, kadastro paftaları, imar planları, yapı ruhsatı işlemleri ve taşınmaz tespitlerinde kullanılır. Bir taşınmazın doğru belirlenebilmesi için çoğu zaman mahalle, ada ve parsel bilgilerinin birlikte gösterilmesi gerekir. Ada numarası, taşınmazın konumunu tek başına belirlemeye yetmez; parsel numarasıyla birlikte anlam kazanır.
Ada kelimesi Türkçedir. Eski Türkçede ve tarihî Türk lehçelerinde “çevresi ayrılmış kara parçası” anlam alanına bağlanan kelime, modern Türkçede hem coğrafî hem de teknik hukuk dili içinde kullanılır. Kadastro hukukundaki kullanımda kelimenin temel anlamı korunmuş; ancak suyla çevrili olma şartı yerini yollar ve plan sınırlarıyla çevrili olma düşüncesine bırakmıştır. Bu nedenle terim, doğrudan yabancı kökenli bir hukuk terimi değil, Türkçenin kendi kelime varlığından teknik anlam kazanmış bir kavramdır.
Bu terimle birlikte bakılabilecek başlıklar
İlgili ve tamamlayıcı başlıklar.
