Adem-i Selahiyet
Adem-i selahiyet, yetkinin bulunmaması, bir kişi veya makamın belirli bir işlemi yapmaya hukuken ehil veya yetkili olmaması anlamına gelen eski hukuk terimidir.
Adem-i selahiyet, yetkinin bulunmaması, bir kişi veya makamın belirli bir işlemi yapmaya hukuken ehil veya yetkili olmaması anlamına gelen eski hukuk terimidir. Modern hukuk dilinde bu kavram çoğu durumda “yetkisizlik” karşılığıyla ifade edilir.
Terim, görev ve yetki ayrımının bulunduğu bütün hukuk alanlarında önem taşır. Bir işlemin yetkili organ, makam veya kişi tarafından yapılmaması, işlemin geçerliliğini, bağlayıcılığını veya usulî akıbetini etkileyebilir.
Adem-i selahiyet özellikle yargılama hukukunda, idare hukukunda ve temsil ilişkilerinde kullanışlı bir kavramdır. Mahkemenin yetkisizliği, idari makamın konu veya yer bakımından yetkili olmaması ya da temsilcinin temsil yetkisi bulunmadan işlem yapması bu kavramla açıklanabilir. Terim, yalnızca fiilî güç eksikliğini değil, hukuken tanınmış işlem yapma iktidarının yokluğunu ifade eder.
Adem-i selahiyet Arapça kökenli bir tamlamadır. Adem, Arapça عدم kelimesinden gelir ve yokluk anlamını taşır. Selahiyet ise Arapça صلاحية / صلاحيت kelimesiyle ilişkilidir; elverişlilik, yetkinlik, uygunluk ve hukuki yetki anlamlarına gelir. Osmanlı Türkçesinde عدم صلاحيت biçiminde kullanılan terim, kelime anlamı bakımından “yetkinin bulunmaması” demektir. Aynı kökten gelen “salâh”, uygunluk ve iyilik; “salahiyet” ise bir işi yapmaya hukuken ehil olma anlamında gelişmiştir.
Bu terimle birlikte bakılabilecek başlıklar
İlgili ve tamamlayıcı başlıklar.
