Kamu Hukuku
Kamu hukuku, devletin örgütlenmesini, kamu gücünün kullanılmasını ve birey ile devlet arasındaki ilişkileri düzenleyen hukuk alanıdır.
Kamu hukuku, devletin örgütlenmesini, kamu gücünün kullanılmasını ve birey ile devlet arasındaki ilişkileri düzenleyen hukuk alanıdır. Anayasa hukuku, idare hukuku, ceza hukuku, vergi hukuku ve yargılama hukukunun önemli bölümleri kamu hukuku içinde değerlendirilir. Bu alanda taraflar çoğu zaman eşit konumda değildir; devlet veya kamu tüzel kişisi kamu gücü ayrıcalıklarıyla hareket eder.
Kamu hukuku, özel hukuktan özellikle yöntem, amaç ve tarafların konumu bakımından ayrılır. Kamu hukukunda emredici kurallar, kamu yararı, yetki, idari işlem, yaptırım ve yargısal denetim gibi kavramlar öne çıkar. Bir uyuşmazlığın kamu hukuku alanına girip girmediği görevli yargı kolunu, uygulanacak usulü ve tarafların haklarını etkileyebilir. Bununla birlikte modern hukukta kamu hukuku ile özel hukuk arasındaki sınırlar her zaman keskin değildir.
Kamu kelimesi Türkçedir ve herkes, toplumun bütünü, umum anlamını taşır. Hukuk kelimesi Arapça حقوق şeklinde yazılan huqūq kelimesinden gelir; hak kelimesinin çoğuludur ve haklar anlamındadır. Osmanlıca metinlerde hukuk-ı amme (حقوق عامه) veya hukuk-ı umumiye (حقوق عموميه) ifadeleri kamu hukukuna yakın anlamda kullanılmıştır. Modern Türkçede kamu hukuku, devlet ve kamu gücü merkezli hukuk alanını ifade eder.
Bu terimle birlikte bakılabilecek başlıklar
İlgili ve tamamlayıcı başlıklar.
