Amme
Amme, kamu, genel topluluk veya toplumun bütünü anlamına gelen eski hukuk dili terimidir.
Amme, kamu, genel topluluk veya toplumun bütünü anlamına gelen eski hukuk dili terimidir. Modern Türkçede büyük ölçüde “kamu” kelimesiyle karşılanır; ancak eski mevzuat, idare ve hukuk literatüründe amme kelimesi uzun süre temel kavramlardan biri olarak kullanılmıştır.
Amme kavramı, özel kişilere ait menfaatlerden ayrılan toplumsal, kamusal veya genel yarar alanını ifade eder. Bu nedenle kamu düzeni, kamu hizmeti, kamu yararı ve kamu hukuku gibi kavramlarla yakından ilişkilidir.
Amme hukuku, amme hizmeti, amme intizamı ve amme alacağı gibi tamlamalar eski hukuk dilinde sıkça kullanılmıştır. Güncel hukukta bunların karşılığı çoğunlukla kamu hukuku, kamu hizmeti, kamu düzeni ve kamu alacağıdır. Terimin önemi, özel yarar ile kamu yararı arasındaki ayrımı göstermesinde yatar. Bu ayrım idare hukukundan ceza hukukuna, vergi hukukundan anayasa hukukuna kadar birçok alanda belirleyicidir.
Amme kelimesi Arapça عامة biçiminden gelir. Aynı kökten gelen عام / âmm “genel” anlamındadır; عامة / âmme ise “halkın geneli, kamu, topluluk” anlamını taşır. Osmanlı Türkçesinde عامه veya عامة yazımıyla kullanılan kelime, Cumhuriyet dönemi hukuk dilinde bir süre yaşamış; daha sonra birçok yerde Türkçe “kamu” karşılığı tercih edilmiştir.
Bu terimle birlikte bakılabilecek başlıklar
İlgili ve tamamlayıcı başlıklar.
