Ahde Vefa
Ahde vefa, verilen söze, yapılan anlaşmaya ve kurulan sözleşmeye bağlı kalma ilkesidir.
Ahde vefa, verilen söze, yapılan anlaşmaya ve kurulan sözleşmeye bağlı kalma ilkesidir. Hukuk dilinde bu ilke, tarafların serbest iradeleriyle üstlendikleri borçları dürüstlük ve güven içinde yerine getirmeleri gerektiğini ifade eder.
Sözleşme hukukunun temelinde, tarafların kurdukları hukuki ilişkiye güvenebilmesi yatar. Ahde vefa ilkesi bu güveni korur; sözleşmenin keyfî biçimde inkâr edilmesini veya tek taraflı olarak değersizleştirilmesini önler.
Ahde vefa, sözleşmelerin bağlayıcılığı, borcun ifası, dürüstlük kuralı ve hukuki güvenlik ilkesiyle yakından bağlantılıdır. Taraflardan biri sonradan pişman olduğu veya işlem ekonomik bakımdan daha az avantajlı hâle geldiği için sözleşmeden kendiliğinden kaçamaz. Bununla birlikte olağanüstü koşulların sözleşme dengesini kökten bozduğu durumlarda ahde vefa ilkesi, uyarlama ve işlem temelinin çökmesi gibi kurumlarla birlikte değerlendirilir.
Ahit kelimesi Arapça عهد (ahd) kelimesinden gelir; söz, antlaşma, yükümlülük ve güven bağı anlamındadır. Vefa ise Arapça وفاء (vefâ) kelimesidir; sözü yerine getirme, bağlılık ve sadakat anlamlarını taşır. Ahde vefa Osmanlı Türkçesinde عهده وفا şeklinde yazılabilir ve kelime anlamı bakımından “verilen söze sadakat” demektir. Terimin kökenindeki ahd ve vefâ unsurları, hukuki borçla ahlaki sadakat düşüncesini bir araya getirir.
Bu terimle birlikte bakılabilecek başlıklar
İlgili ve tamamlayıcı başlıklar.
