Âkit
Âkit, sözleşme yapan kişi, yani akdin taraflarından biri anlamına gelen eski hukuk terimidir.
Âkit, sözleşme yapan kişi, yani akdin taraflarından biri anlamına gelen eski hukuk terimidir. Bir sözleşmede karşılıklı irade açıklamasında bulunan her taraf, kendi yönünden âkit sıfatını taşır.
Âkit kavramı, sözleşmenin tarafını ifade eder; sözleşmenin kendisi olan “akit” ile karıştırılmamalıdır. Akit işlem veya sözleşme iken, âkit o sözleşmeyi yapan kişidir.
Âkit terimi, taraf ehliyeti, temsil yetkisi, sözleşme borçlarının kime ait olduğu ve irade açıklamasının kime isnat edileceği gibi konularda önem taşır. Bir kişinin âkit sıfatını taşıması, onu sözleşmeden doğan hak ve borçların muhatabı hâline getirir. Temsilci aracılığıyla yapılan işlemlerde gerçek âkidin temsilci mi, temsil olunan mı olduğu ayrıca değerlendirilir.
Âkit kelimesi Arapça عاقد (âkid) kelimesinden gelir. Bu kelime عقد (akd) kökünden türemiştir; bağlayan, sözleşme yapan, akdi kuran kişi anlamındadır. Osmanlı Türkçesinde عاقد biçiminde yazılır. Türkçede yazım ve telaffuz bakımından “akit” ile yakın görünse de anlam farkı önemlidir: عقد (akit) sözleşmeyi, عاقد (âkit) ise sözleşmeyi yapan kişiyi ifade eder.
Bu terimle birlikte bakılabilecek başlıklar
İlgili ve tamamlayıcı başlıklar.
