Alacağın Devri
Alacağın Devri, alacaklının, borçlunun rızasına ihtiyaç olmaksızın, sahip olduğu alacağı bir sözleşmeyle üçüncü kişiye geçirmesidir.
Alacağın Devri, alacaklının, borçlunun rızasına ihtiyaç olmaksızın, sahip olduğu alacağı bir sözleşmeyle üçüncü kişiye geçirmesidir. Devirle birlikte alacak hakkı ve ona bağlı yan haklar devralana geçer; borç ilişkisinin borçlu tarafı değişmez.
Hukuki Çerçeve ve Uygulama
Türk Borçlar Kanunu’nun 183 ve devamı maddelerine göre kanun, sözleşme veya işin niteliği engel olmadıkça alacak devredilebilir. Devir sözleşmesinin geçerliliği yazılı şekle bağlıdır. Borçlunun rızası aranmaz; ancak borçlu devri öğrenmeden önce eski alacaklıya iyiniyetle yaptığı ifayla borcundan kurtulabilir.
Devreden, alacağı devralana teslim etmek ve ispat için gerekli belgeleri vermekle yükümlüdür. Borçlu, devri öğrendiği anda devredene karşı sahip olduğu ve alacağa ilişkin bulunan defileri devralana karşı da ileri sürebilir. İvazlı devirde devreden, kanundaki koşullarla alacağın varlığından sorumlu olabilir; borçlunun ödeme gücünden ise ancak ayrıca üstlenmişse sorumludur.
Kavramın Sınırları ve Benzer Kavramlardan Farkı
Alacağın devri, borcun üstlenilmesinden farklıdır; borcun üstlenilmesinde borçlu değişir. İfaya yönelik temsil veya tahsil yetkisi alacağın mülkiyetini geçirmez. Halefiyet ise çoğu kez kanun gereği meydana gelirken alacağın devri sözleşmeye dayanır.
(bknz: Borcun Üstlenilmesi, Halefiyet, Temlik, Faktoring)
Kaynakça
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu, m. 183-194.
- Fikret Eren, Borçlar Hukuku Genel Hükümler.
- M. Kemal Oğuzman / Turgut Öz, Borçlar Hukuku Genel Hükümler.
Kredi ve faktoring işlemleri, alacağın teminat amacıyla devri, işletme devirleri, sigorta ve rücu ilişkileri ile dava veya icra takibindeki alacaklı değişikliklerinde kullanılır.
“Devir”, bir hakkın bir kişiden diğerine geçirilmesidir. Eski hukuk dilinde aynı kurum için “alacağın temliki” ifadesi kullanılırdı; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu güncel terim olarak “alacağın devri”ni benimsemiştir.
6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu, m. 183-194.; Fikret Eren, Borçlar Hukuku Genel Hükümler.; M. Kemal Oğuzman / Turgut Öz, Borçlar Hukuku Genel Hükümler.
Bu terimle birlikte bakılabilecek başlıklar
İlgili ve tamamlayıcı başlıklar.
