Ana Para
Ana para, faiz, gecikme zammı, masraf veya ferî alacaklar dışında kalan asıl borç miktarını ifade eder.
Ana para, faiz, gecikme zammı, masraf veya ferî alacaklar dışında kalan asıl borç miktarını ifade eder. Bir para borcunda borcun temel gövdesini oluşturan tutar ana paradır; faiz ve diğer eklentiler bu tutara bağlı olarak ayrıca hesaplanır.
Ana para ile faiz arasındaki ayrım, borcun miktarının, ödeme planının ve icra takibinde talep edilen kalemlerin doğru belirlenmesi bakımından önemlidir.
Ana para kavramı borçlar hukuku, icra hukuku, bankacılık, kredi ilişkileri, kira alacakları ve ticari hesaplarda sıkça kullanılır. Bir alacak kaleminde ana para belirlenmeden işlemiş faiz, temerrüt faizi veya ferî alacakların doğru hesaplanması mümkün olmaz. İcra takiplerinde de alacaklının hangi tutarı ana para, hangi tutarı faiz veya masraf olarak istediğinin açık gösterilmesi gerekir.
Ana para, Türkçe “ana” ve “para” kelimelerinden oluşan bir tamlamadır. “Ana” burada temel, esas, asıl anlamındadır. “Para” kelimesi Türkçede ödeme aracı ve parasal değer anlamıyla yerleşmiştir. Hukuk dilindeki ana para ifadesi, borcun yan unsurlarından ayrılan esas parasal tutarı gösterir. Osmanlıca metinlerde aynı anlam alanı bazen asl-ı deyn / أصل الدين, yani “borcun aslı” gibi tamlamalarla karşılanmıştır.
Bu terimle birlikte bakılabilecek başlıklar
İlgili ve tamamlayıcı başlıklar.
