Borç
Borç, bir kişinin başka bir kişiye karşı belirli bir edimi yerine getirmekle yükümlü olduğu hukuki ilişkidir.
Borç, bir kişinin başka bir kişiye karşı belirli bir edimi yerine getirmekle yükümlü olduğu hukuki ilişkidir. Bu edim para ödeme, bir şeyi verme, yapma, yapmama veya katlanma biçiminde olabilir. Borç kavramı yalnızca para borcuyla sınırlı değildir; hukuki yükümlülüklerin geniş bir bölümünü kapsar.
Borç ilişkisinde alacaklı edimin yerine getirilmesini talep etme hakkına, borçlu ise edimi ifa etme yükümlülüğüne sahiptir. Bu nedenle borç, hak ve yükümlülük yapısının karşılıklı görünümüdür.
Borç kavramı borçlar hukuku başta olmak üzere ticaret hukuku, icra hukuku, aile hukuku, miras hukuku ve vergi hukuku alanlarında kullanılır. Borcun kaynağı sözleşme, haksız fiil, sebepsiz zenginleşme, kanun veya başka bir hukuki olgu olabilir.
Uygulamada borcun doğumu, muacceliyeti, ifası, temerrüt, sona ermesi ve takip edilebilirliği ayrı ayrı incelenir.
Borç kelimesi Türkçedir. Eski Türkçede “borç” veya “burç” biçimleriyle yükümlülük, ödeme gereği ve alınan şeyin karşılığı anlamında kullanıldığı kabul edilir. Osmanlıca hukuk dilinde borç kavramı için Arapça دين yazılışındaki “deyn” kelimesi de yaygındı. Deyn, kişinin zimmetinde bulunan edim veya para borcu anlamına gelir. Modern hukuk dilinde “borç” hem gündelik hem teknik anlamıyla temel kavramlardan biridir.
Bu terimle birlikte bakılabilecek başlıklar
İlgili ve tamamlayıcı başlıklar.
