Dictator
Dictator, Roma Cumhuriyeti’nde olağanüstü tehlike veya kriz dönemlerinde geçici olarak atanan yüksek yetkili magistrayı ifade eder.
Dictator, Roma Cumhuriyeti’nde olağanüstü tehlike veya kriz dönemlerinde geçici olarak atanan yüksek yetkili magistrayı ifade eder. Diktatörlük, normal cumhuriyet düzenindeki meslektaşlık ve yıllık görev ilkelerinden farklıdır; amaç, savaş, iç karışıklık veya ağır kamu tehlikesi karşısında hızlı ve tek merkezli karar alınmasını sağlamaktır.
Bu makam, modern anlamdaki sürekli ve keyfî diktatörlükten farklı olarak hukuken süreyle ve görev amacıyla sınırlı bir olağanüstü kurumdur. Klasik anlayışta diktatörün görevi tamamlandığında yetkisini bırakması beklenir. Bu yönüyle dictator, Roma kamu hukukunda olağan düzen ile olağanüstü yetki arasındaki gerilimi ve kriz yönetiminin hukuki biçimini temsil eder.
Dictator, Roma hukuku terminolojisinde kurumun veya işlemin teknik adını verir; kamu hukuku, kişiler hukuku, eşya hukuku, usul hukuku ya da kaynaklar sistemi içindeki bağlamına göre değerlendirilir.
Latince kökenli terimdir; klasik Roma hukuk metinlerinde ve modern Roma hukuku öğretisinde teknik anlamıyla kullanılır.
Bu terimle birlikte bakılabilecek başlıklar
İlgili ve tamamlayıcı başlıklar.
