Edim
Edim, borç ilişkisinde borçlunun alacaklıya karşı yerine getirmekle yükümlü olduğu davranıştır.
Edim, borç ilişkisinde borçlunun alacaklıya karşı yerine getirmekle yükümlü olduğu davranıştır. Bu davranış bir şey verme, bir şeyi yapma veya bir şeyi yapmama biçiminde ortaya çıkabilir. Edim, borcun içeriğini somutlaştırır; alacaklının talep edebileceği, borçlunun ise ifa etmekle yükümlü olduğu hukuki davranışın adıdır.
Edim kavramı borçlar hukukunun merkezindedir. Satış sözleşmesinde satıcının malı teslim etmesi, alıcının bedeli ödemesi; kira sözleşmesinde kiraya verenin kullanıma elverişli şeyi teslim etmesi, kiracının kira bedelini ödemesi birer edimdir. Edimin konusu imkânsız, hukuka aykırı veya belirsiz ise borç ilişkisinin geçerliliği ve ifa edilebilirliği tartışmalı hâle gelir. Edimin gereği gibi ifa edilmemesi temerrüt, ayıp, tazminat veya sözleşmeden dönme gibi sonuçlar doğurabilir.
Edim kelimesi Türkçedir ve etmek fiilinin adlaşmış biçimiyle ilişkilidir. Etmek, yapmak veya gerçekleştirmek anlamı taşır. Türk hukuk dilinde edim, Almanca Leistung ve Fransızca prestation kavramlarının karşılığı olarak yerleşmiş modern bir teknik terimdir. Osmanlıca ve klasik hukuk dilinde edime yakın alanlarda ifa (إيفاء), eda (أداء) ve borcun konusu gibi ifadeler kullanılmıştır. Modern Türkçede edim, borçlunun hukuken yükümlendiği davranışı kısa ve teknik biçimde karşılar.
Bu terimle birlikte bakılabilecek başlıklar
İlgili ve tamamlayıcı başlıklar.
