Emanet
Emanet, bir kimseye korunmak, saklanmak veya belirli bir amaçla kullanılmak üzere bırakılan şey ya da bu bırakma ilişkisinden doğan güven borcudur.
Emanet, bir kimseye korunmak, saklanmak veya belirli bir amaçla kullanılmak üzere bırakılan şey ya da bu bırakma ilişkisinden doğan güven borcudur. Hukukta emanet, yalnız fiilî teslimi değil, teslim alan kişinin şeyi özenle koruma ve amaca aykırı kullanmama yükümlülüğünü de içerir. Emanet ilişkisi, taraflar arasında güvene dayalı bir hukuki bağ kurar.
Emanet kavramı özel hukukta saklama, vekâlet, ariyet ve benzeri ilişkilerle; ceza hukukunda güveni kötüye kullanma gibi suç tipleriyle; kamu hukukunda ise adli emanet veya idari emanet uygulamalarıyla bağlantılıdır. Emanet edilen şeyin iade edilmemesi, amacı dışında kullanılması veya zarara uğratılması hukuki ve cezai sorumluluk doğurabilir. Emanet ilişkisinde teslim alan kişinin özen yükümlülüğü ve iade borcu belirleyici önemdedir.
Emanet kelimesi Arapça أمانة şeklinde yazılan amāna kelimesinden Türkçeye geçmiştir. Kökü أمن / emn olup “güven, emniyet, korkudan uzak olma” anlamlarını taşır. Amāna, güvenilen şey, güven ilişkisi ve korunmak üzere bırakılan mal anlamlarına gelir. Osmanlı Türkçesinde امانت biçimiyle kullanılan emanet, hem ahlaki bir güven ilişkisini hem de hukuki saklama ve iade borcunu ifade edecek biçimde yerleşmiştir.
Bu terimle birlikte bakılabilecek başlıklar
İlgili ve tamamlayıcı başlıklar.
