Ferağ
Ferağ, bir haktan, özellikle taşınmaz üzerindeki mülkiyet veya tasarruf hakkından vazgeçme ya da bu hakkı başkasına devretme anlamında kullanılan eski hukuk terimidir.
Ferağ, bir haktan, özellikle taşınmaz üzerindeki mülkiyet veya tasarruf hakkından vazgeçme ya da bu hakkı başkasına devretme anlamında kullanılan eski hukuk terimidir. Terim, tapu ve arazi işlemleriyle ilgili Osmanlıca metinlerde ve eski mevzuat dilinde sıkça görülür. Modern hukuk dilinde ferağ çoğu durumda devir, terk, vazgeçme veya tapuda temlik gibi kavramlarla karşılanır.
Ferağ özellikle taşınmaz hukukunda bir kimsenin üzerindeki hakkı başkasına bırakması veya devretmesi bağlamında önem taşır. Eski tapu kayıtlarında ferağ işlemi, hakkın önceki sahibinden çıkıp yeni kişiye geçmesini anlatabilir. Bununla birlikte ferağ kelimesi her bağlamda aynı teknik sonucu doğurmaz; metnin konusu, dönemi ve işlem türü dikkate alınmalıdır. Güncel uygulamada terim daha çok tarihî belge, eski tapu kaydı ve klasik hukuk metni okumasında karşımıza çıkar.
Ferağ kelimesi Arapça فراغ şeklinde yazılır. Kök anlamı “boşalma, boş bırakma, ayrılma, vazgeçme, el çekme” alanına yakındır. Osmanlı Türkçesinde فراغ biçimiyle kullanılan kelime, hukuk dilinde bir hakkın sahibinin elinden çıkması veya sahibinin o haktan vazgeçmesi anlamında teknikleşmiştir. Aynı kökten gelen ferağ vermek ifadesi, özellikle eski tapu ve arazi hukukunda devir veya terk işlemini anlatan yerleşik bir kullanımdır.
Bu terimle birlikte bakılabilecek başlıklar
İlgili ve tamamlayıcı başlıklar.
