Haklı Sebep
Haklı sebep, normal şartlarda sürdürülmesi veya katlanılması beklenen bir hukuki ilişkinin, somut olayın özellikleri nedeniyle devamının makul sayılamayacağı ağır ve objektif nedeni ifade eder.
Haklı sebep, normal şartlarda sürdürülmesi veya katlanılması beklenen bir hukuki ilişkinin, somut olayın özellikleri nedeniyle devamının makul sayılamayacağı ağır ve objektif nedeni ifade eder. Bu kavram, hukuk düzeninin kişiye bazı işlemleri derhal sona erdirme veya özel bir hukuki sonuç talep etme imkânı tanıdığı durumlarda kullanılır.
Haklı sebep, her rahatsızlık veya menfaat çatışması değildir. Sebebin, ilişkinin devamını dürüstlük kuralı çerçevesinde beklenemez hâle getirecek ağırlıkta olması gerekir.
Haklı sebep kavramı iş sözleşmesinin feshi, şirket ortaklığından çıkma veya çıkarılma, vekâlet ilişkisinin sona erdirilmesi, kira ve aile hukuku ilişkileri gibi birçok alanda kullanılır. Uygulamada haklı sebebin varlığı somut olayın bütün koşulları, tarafların davranışları, ilişkinin niteliği ve dürüstlük kuralı birlikte değerlendirilerek belirlenir.
“Haklı” kelimesi Arapça حقّ (ḥaqq) kökenli “hak” kelimesinden Türkçe “-lı” ekiyle türemiştir; hakka uygun, meşru ve gerekçeli anlamlarını taşır. “Sebep” Arapça سبب (sabab) kelimesinden gelir; neden, vasıta ve bir sonucu doğuran unsur anlamındadır. “Haklı sebep” terkibi, hukuki sonuç doğurmaya elverişli meşru neden anlamında yerleşmiştir.
Bu terimle birlikte bakılabilecek başlıklar
İlgili ve tamamlayıcı başlıklar.
