İfa
İfa, borçlunun borç ilişkisiyle üstlendiği edimi gereği gibi yerine getirmesidir.
İfa, borçlunun borç ilişkisiyle üstlendiği edimi gereği gibi yerine getirmesidir. Borcun sona ermesinin en doğal yolu ifadır; çünkü alacaklının beklediği hukuki ve ekonomik sonuç bu yolla gerçekleşir.
İfanın geçerli olabilmesi için edimin borca uygun olması, doğru kişiye ve doğru zamanda yerine getirilmesi gerekir. Eksik, ayıplı veya gecikmiş ifa ise borç ilişkisinde yeni sorumluluk ve yaptırım ihtimallerini doğurabilir.
İfa, borçlar hukukunun merkez kavramlarından biridir. Uyuşmazlıkta edimin konusu, ifa yeri, ifa zamanı, ödeme belgesi ve alacaklının kabul davranışı birlikte incelenir.
İfa, Arapça وفاء kökünden gelir; yerine getirme, sadakat ve tamamlama anlamlarını taşır. Hukuk dilinde borcun gereğinin yerine getirilmesi anlamında teknikleşmiştir.
Bu terimle birlikte bakılabilecek başlıklar
İlgili ve tamamlayıcı başlıklar.
