İhtar
İhtar, bir kişiye belirli bir yükümlülüğünü yerine getirmesi, bir davranıştan kaçınması veya hukuki sonuca karşı uyarılması amacıyla yapılan bildirimdir.
İhtar, bir kişiye belirli bir yükümlülüğünü yerine getirmesi, bir davranıştan kaçınması veya hukuki sonuca karşı uyarılması amacıyla yapılan bildirimdir. İhtar, çoğu zaman karşı tarafı temerrüde düşürmek veya ileride doğacak hukuki sonuçları hazırlamak için kullanılır.
İhtarın etkisi, içeriğinin açık olmasına, muhataba ulaşmasına ve hukuki ilişkinin niteliğine bağlıdır. Her bildirim ihtar niteliği taşımaz; ihtarda genellikle belirli bir talep ve uyarı unsuru bulunur.
İhtar; kira ilişkileri, iş sözleşmeleri, alacak-borç ilişkileri, eser sözleşmeleri, ayıplı mal bildirimleri, kat mülkiyeti uyuşmazlıkları ve ticari ilişkilerde sık kullanılır. Noter ihtarnamesi yaygın bir araçtır; ancak bazı hâllerde yazılı bildirim, elektronik tebligat veya sözleşmede öngörülen usul de önem kazanabilir.
“İhtar” kelimesi Arapça إخطار (ikhṭār) kelimesinden gelir; haber verme, bildirme ve uyarma anlamlarını taşır. Aynı kök ailesinde “hatır” ve “tehlike” anlam alanlarıyla bağlantılı kullanımlar bulunur. Osmanlıca ve modern hukuk dilinde ihtar, hukuki sonuç doğurabilecek uyarı bildirimi anlamında yerleşmiştir.
Bu terimle birlikte bakılabilecek başlıklar
İlgili ve tamamlayıcı başlıklar.
