İpotek
İpotek, mevcut veya ileride doğabilecek bir alacağı güvence altına almak üzere bir taşınmaz üzerinde kurulan sınırlı ayni haktır.
İpotek, mevcut veya ileride doğabilecek bir alacağı güvence altına almak üzere bir taşınmaz üzerinde kurulan sınırlı ayni haktır. İpotek kurulduğunda taşınmazın mülkiyeti borçluda veya malikinde kalır; ancak alacaklı, borç ödenmediğinde taşınmazın paraya çevrilmesini isteyerek alacağını öncelikli olarak tahsil etme imkânı elde eder.
İpotek özellikle kredi sözleşmeleri, taşınmaz finansmanı, ticari borçlar, aile içi teminat ilişkileri ve bankacılık uygulamalarında önem taşır. İpotek hakkı tapu siciline tescille kurulur ve alacakla sıkı bağlantı içindedir. İpoteğin kapsamı, derecesi, teminat altına aldığı alacağın miktarı, faiz ve ferileri uygulamada dikkatle belirlenmelidir. Rehin hakkından farklı olarak ipotek taşınmaz üzerinde kurulur; taşınır rehni ve alacak rehni ayrı hukuki kurumlara bağlıdır.
İpotek kelimesi Türkçeye Fransızca hypothèque kelimesinden geçmiştir. Fransızca terimin kökeni Eski Yunanca ὑποθήκη (hypothḗkē) kelimesidir. Hypo (ὑπό) “altında” ve thḗkē (θήκη) “koyma, yerleştirme, saklama” anlam alanlarına sahiptir. Roma ve kıta Avrupası hukuk geleneğinde hypotheca, zilyetlik devredilmeksizin kurulan teminat hakkını ifade eder. Türk hukuk dilinde ipotek, taşınmaz rehni türlerinden biri olarak yerleşmiştir.
Bu terimle birlikte bakılabilecek başlıklar
İlgili ve tamamlayıcı başlıklar.
