İtiraz
İtiraz, bir işlem, karar, takip, talep veya iddiaya karşı hukuki sonuç doğurmak üzere karşı çıkma beyanıdır.
İtiraz, bir işlem, karar, takip, talep veya iddiaya karşı hukuki sonuç doğurmak üzere karşı çıkma beyanıdır. İtiraz, ilgilinin kendisine yöneltilen işlem veya talebi kabul etmediğini gösterir ve çoğu zaman süresi içinde yapılmadığında hak kaybına yol açabilir. Terim, dava dışı idari başvurulardan icra takibine ve yargılama içi ara kararlara kadar geniş bir kullanım alanına sahiptir.
İtiraz özellikle icra takibinde ödeme emrine karşı, idari işlemlerde başvuru yolu olarak, ceza muhakemesinde belirli kararların denetiminde ve özel hukuk uyuşmazlıklarında usuli hak olarak karşımıza çıkar. İtirazın şekli, süresi ve merci her işlem türünde farklıdır. Süresinde ve usulüne uygun yapılan itiraz, takibi durdurabilir, kararın yeniden incelenmesini sağlayabilir veya bir işlemin kesinleşmesini engelleyebilir.
İtiraz kelimesi Arapça اعتراض şeklinde yazılır. A-r-ḍ kökü karşıya çıkmak, yolunu kesmek, önüne gelmek ve karşı koymak anlam alanlarına sahiptir. Osmanlı Türkçesinde itiraz (اعتراض), bir görüşe, işleme veya hükme karşı çıkma anlamıyla kullanılmıştır. Modern hukuk dilinde itiraz, belirli bir hukuki işlem veya karara karşı kanunen tanınmış karşı koyma yolunu ifade eder.
Bu terimle birlikte bakılabilecek başlıklar
İlgili ve tamamlayıcı başlıklar.
