Kefalet
Kefalet, bir kişinin borçlunun borcunu ödememesi hâlinde alacaklıya karşı sorumluluk üstlenmeyi kabul ettiği teminat sözleşmesidir.
Kefalet, bir kişinin borçlunun borcunu ödememesi hâlinde alacaklıya karşı sorumluluk üstlenmeyi kabul ettiği teminat sözleşmesidir. Kefil, asıl borcun tarafı değildir; ancak borçlunun borcunu ifa etmemesi durumunda alacaklıya karşı belirli şartlarla sorumlu olur. Kefalet, kişisel teminat niteliği taşır ve kefilin malvarlığı üzerinde ciddi sonuçlar doğurabilir.
Kefalet banka kredileri, kira sözleşmeleri, ticari borçlar ve özel borç ilişkilerinde sık kullanılır. Kefaletin geçerliliği şekil şartlarına, kefilin sorumluluk sınırının belirlenmesine ve eş rızası gibi özel koşullara bağlı olabilir. Adi kefalet, müteselsil kefalet ve birlikte kefalet gibi türler uygulamada farklı sonuçlar doğurur. Kefalet ile garanti sözleşmesi karıştırılmamalıdır; kefalette asıl borca bağlılık daha belirgindir.
Kefalet kelimesi Arapça كفالة şeklinde yazılır. K-f-l kökü üstlenmek, garanti etmek, birinin sorumluluğunu üzerine almak anlamlarını taşır. Kefil (كفيل) aynı kökten gelir ve başkasının borcu veya yükümlülüğü için sorumluluk üstlenen kişi demektir. Osmanlıca hukuk dilinde kefalet (كفالت), borç ve teminat ilişkilerinde yerleşik bir kurum olarak kullanılmıştır. Modern Türk hukukunda da kişisel teminat sözleşmesi anlamını korur.
Bu terimle birlikte bakılabilecek başlıklar
İlgili ve tamamlayıcı başlıklar.
