Lehtar
Lehtar, bir hukuki işlem, senet, sözleşme, poliçe, çek, teminat mektubu veya sigorta ilişkisi nedeniyle kendisine hak veya menfaat tanınan kişidir.
Lehtar, bir hukuki işlem, senet, sözleşme, poliçe, çek, teminat mektubu veya sigorta ilişkisi nedeniyle kendisine hak veya menfaat tanınan kişidir. Lehtar, her zaman borç ilişkisinin tarafı olmak zorunda değildir; bazı işlemlerde üçüncü kişi lehine hak sahibi olarak belirlenebilir.
Lehtar kavramı özellikle kıymetli evrak, sigorta, bankacılık, teminat, bağışlama ve üçüncü kişi yararına sözleşme ilişkilerinde kullanılır. Bir senedin kime ödeneceği, sigorta tazminatının kime yöneltileceği veya teminatın kimin yararına düzenlendiği lehtar sıfatıyla belirlenir. Lehtar ile alacaklı çoğu durumda örtüşebilir; ancak her lehtarın klasik anlamda taraf alacaklı olduğu söylenemez.
Lehtar kelimesi Farsça kökenli -dar / -tar ekli Osmanlıca kullanım geleneğiyle ilişkilidir; leh kelimesi Arapça له biçiminden gelir ve “onun için, onun yararına” anlamını taşır. Osmanlıca hukuk dilinde lehdar / lehtar, lehine hak doğan kişi anlamında kullanılmıştır. Modern Türk hukukunda lehtar, özellikle ticaret ve sigorta terminolojisinde yerleşmiş teknik bir addır.
Bu terimle birlikte bakılabilecek başlıklar
İlgili ve tamamlayıcı başlıklar.
