Res nec mancipi
Mancipatio dışı mallar.
Mancipatio dışı mallar. Res nec mancipi, Roma hukukunda res mancipi dışında kalan ve daha basit yollarla devredilebilen malları ifade eder. Bu malların devrinde çoğu zaman traditio gibi daha sade teslim işlemleri yeterli olabilir. Bu kavram özellikle mülkiyet devri bakımından anlam kazanır; çünkü Roma hukuk sistemi, soyut ilkeleri çoğu zaman kişi statüsü, aile iktidarı, malvarlığı veya dava koruması gibi somut kurumlar üzerinden kurmuştur.
Res nec mancipi kavramı tek başına bir kelime açıklaması olarak değil, bağlı olduğu kurumla birlikte okunmalıdır. Roma hukukunda bir kişinin ehliyeti, bir malın hukuki niteliği veya bir hakkın dava yoluyla korunması çoğu zaman bu tür teknik ayrımlar sayesinde belirlenirdi. Bu nedenle terim, klasik kaynaklardaki sistematik ayrımların anlaşılması için anahtar niteliktedir.
Günümüz hukuk dilinde doğrudan aynı adla kullanılmasa bile, Roma eşya hukukunda malların ekonomik ve törensel değerine göre ayrıldığını gösterir Bu yönüyle Res nec mancipi, Roma hukukunun modern medeni hukuk düşüncesine bıraktığı kavramsal mirasın izlenebildiği başlıklardan biridir.
Res nec mancipi, Roma hukuku incelemelerinde mülkiyet devri bağlamında kullanılır. Terim değerlendirilirken dönemin kişi, eşya, borç veya dava sistematiği içindeki teknik yeri göz önünde tutulmalıdır.
Res nec mancipi Latince hukuk terminolojisine ait teknik bir ifadedir. Birçok Roma hukuku teriminde olduğu gibi anlamı yalnız sözlük karşılığından değil, klasik hukuk kurumları içindeki kullanımından çıkarılır.
Bu terimle birlikte bakılabilecek başlıklar
İlgili ve tamamlayıcı başlıklar.
