Akar
Akar, klasik hukuk dilinde taşınmaz malı, özellikle gelir getiren taşınmazı ifade eden terimdir.
Akar, klasik hukuk dilinde taşınmaz malı, özellikle gelir getiren taşınmazı ifade eden terimdir. Arazi, bina, dükkân, bağ, bahçe ve benzeri taşınmazlar, gelir üretme veya sürekli malvarlığı değeri taşıma özellikleriyle akar kavramı içinde değerlendirilebilir.
Akar terimi, taşınmazın yalnızca fiziksel varlığını değil, ekonomik ve hukuki değerini de vurgular. Bu nedenle vakıf hukuku, miras, kira ve malvarlığı kayıtlarında sıkça önem kazanmıştır.
Akar, modern hukuk dilindeki “taşınmaz mal” kavramına yaklaşmakla birlikte, özellikle gelir getiren taşınmaz vurgusu bakımından daha özel bir anlam taşır. Vakıf malları, kiraya verilen taşınmazlar, aile malvarlığına dahil binalar ve tarımsal araziler bakımından kullanımı görülür. Terim, “menkul” ve “gayrimenkul” ayrımı içinde gayrimenkul tarafına yakın durur.
Akar kelimesi hukuk dilindeki anlamıyla Arapça عقار (akâr/‘aqâr) kelimesinden gelir. عقار, taşınmaz mal, arazi, bina ve yerinden taşınamayan malvarlığı değeri anlamındadır. Osmanlı Türkçesinde عقار biçiminde yazılmıştır. Türkçedeki “akmak” fiiliyle görünüşte benzerlik bulunsa da hukuk terimi olan akarın temel kökeni taşınmaz mal anlamındaki Arapça akâr kelimesidir. “Akarat” ise aynı kelimenin çoğul/kurumsal kullanım alanına bağlı olarak gelir getiren taşınmazlar anlamında yerleşmiştir.
Bu terimle birlikte bakılabilecek başlıklar
İlgili ve tamamlayıcı başlıklar.
