Kamu Düzeni
Kamu düzeni, toplumun temel hukuk, güvenlik, ahlak, sağlık ve barış koşullarını koruyan zorunlu düzen ilkelerinin bütününü ifade eder.
Kamu düzeni, toplumun temel hukuk, güvenlik, ahlak, sağlık ve barış koşullarını koruyan zorunlu düzen ilkelerinin bütününü ifade eder. Bu kavram, bireylerin serbestçe tasarruf edebileceği özel menfaat alanının ötesinde, hukuk düzeninin vazgeçilmez gördüğü ortak yaşam sınırlarını anlatır. Kamu düzenine aykırı işlem, sözleşme veya karar hukuk düzeni tarafından korunmayabilir.
Kamu düzeni özel hukuk, idare hukuku, milletlerarası özel hukuk, tahkim, aile hukuku ve usul hukukunda farklı işlevler üstlenir. Mahkeme bazı kamu düzeni aykırılıklarını taraflar ileri sürmese bile kendiliğinden dikkate alabilir. Yabancı mahkeme kararlarının tanınması, sözleşme özgürlüğünün sınırları, emredici kurallar ve temel hakların korunması kamu düzeni kavramıyla ilişkilidir. Kavram geniş yorumlanırsa hukuki öngörülebilirliği zedeleyebilir; bu nedenle somut olayda dikkatli uygulanmalıdır.
Kamu kelimesi Türkçedir ve halk, bütün toplum, umum anlamına gelir. Düzen kelimesi de Türkçedir; tertip, sistem ve nizam anlamı taşır. Osmanlıca hukuk ve idare dilinde kamu düzenine yakın anlamda nizam-ı amme (نظام عامه) veya intizam-ı umumi (انتظام عمومی) gibi ifadeler kullanılmıştır. Nizam (نظام) Arapça kökenli olup düzen, tertip ve sistem anlamına gelir; amme (عامه) ise genel halk ve kamu anlamındadır.
Bu terimle birlikte bakılabilecek başlıklar
İlgili ve tamamlayıcı başlıklar.
