Karar
Karar, yetkili makamın bir uyuşmazlık, talep, işlem veya konu hakkında vardığı bağlayıcı sonuçtur.
Karar, yetkili makamın bir uyuşmazlık, talep, işlem veya konu hakkında vardığı bağlayıcı sonuçtur. Yargı kararları mahkemenin dava veya usul meselesi üzerindeki iradesini; idari kararlar ise idarenin kamu gücü kullanarak yaptığı tek yanlı işlemleri ifade edebilir. Karar, hukuki sonuç doğurması bakımından gerekçesi, konusu, kapsamı ve kesinleşme durumu ile değerlendirilir.
Yargılama hukukunda kararlar ara karar, nihai karar, hüküm, ek karar veya gerekçeli karar gibi türlere ayrılır. Kararın tebliği, kanun yolu süresi ve kesinleşme işlemleri tarafların haklarını doğrudan etkiler. İdare hukukunda karar, bireysel veya düzenleyici işlem niteliği taşıyabilir. Bir kararın hukuka uygunluğu yetki, şekil, sebep, konu ve amaç unsurları bakımından incelenebilir.
Karar kelimesi Arapça قرار şeklinde yazılır. Q-r-r kökü yerleşmek, sabit olmak, durulmak ve kesinleşmek anlam alanına sahiptir. Aynı kökten istikrar (استقرار) kelimesi de türemiştir. Osmanlı Türkçesinde karar (قرار), hem düşüncenin kesinleşmesi hem de yargı veya idare makamının vardığı sonuç anlamında kullanılmıştır. Modern hukuk dilinde karar, yetkili merciin hukuki sonuç doğuran irade açıklamasını ifade eder.
Bu terimle birlikte bakılabilecek başlıklar
İlgili ve tamamlayıcı başlıklar.
