Ara Karar
Ara karar, yargılama sırasında davayı sona erdirmeyen, ancak yargılamanın yürütülmesi, delillerin toplanması veya usuli bir meselenin çözülmesi için verilen mahkeme kararıdır.
Ara karar, yargılama sırasında davayı sona erdirmeyen, ancak yargılamanın yürütülmesi, delillerin toplanması veya usuli bir meselenin çözülmesi için verilen mahkeme kararıdır. Nihai karardan farklı olarak uyuşmazlığın esasını tamamen çözmez.
Ara kararlar yargılamanın düzenli ilerlemesini sağlar. Tanık dinlenmesine, bilirkişi incelemesine, keşif yapılmasına, süre verilmesine veya eksik belgelerin tamamlanmasına ilişkin kararlar bu nitelikte olabilir.
Ara karar usul hukukunda önemli bir kavramdır. Mahkeme, davanın esasına geçmeden önce veya yargılama devam ederken birçok usuli konuda ara karar verebilir. Ara kararların bir kısmı mahkemeyi bağlayabilir, bir kısmından ise usul kuralları çerçevesinde dönülebilir. Hangi ara kararın hangi aşamada itiraz veya kanun yolu konusu yapılabileceği, kararın niteliğine göre ayrıca değerlendirilir.
Ara karar Türkçe bir tamlamadır. “Ara” nihai olmayan, süreç içindeki veya iki aşama arasında bulunan anlamını taşır. “Karar” kelimesi Arapça قرار biçiminden gelir; yerleşme, kesinleşme ve hükme bağlama anlamları vardır. Osmanlıca karar / قرار kelimesi hukuk dilinde hüküm, netice ve resmî irade açıklaması anlamlarında kullanılmıştır. Ara karar, yargılamanın ara aşamasında verilen usuli kararı ifade eder.
Bu terimle birlikte bakılabilecek başlıklar
İlgili ve tamamlayıcı başlıklar.
