Ahar
Ahar, başka, diğer, gayrı veya üçüncü kişi anlamına gelen eski hukuk terimidir.
Ahar, başka, diğer, gayrı veya üçüncü kişi anlamına gelen eski hukuk terimidir. Hukuk dilinde terim, bir işlemin tarafı olmayan kişiyi, başkasına ait olan şeyi veya belirli kişi dışında kalan kimseyi ifade etmek için kullanılabilir.
Ahar kavramı özellikle “ahardan iktisap”, “aharın hakkı”, “ahara devir” gibi eski metinlerde karşımıza çıkar. Bu kullanımlarda vurgu, söz konusu hakkın veya ilişkinin asıl taraf dışında bir başkasıyla bağlantılı olmasıdır.
Ahar, modern hukuk dilindeki “üçüncü kişi”, “başkası” veya “diğer kişi” kavramlarına yaklaşır. Bir sözleşmenin tarafları dışında kalan kişi, ayni hakka müdahale eden üçüncü kişi, malı devralan başkası veya bir borç ilişkisinin dışında bulunan kimse bu anlam alanına girer. Terim doğrudan güncel kanun dilinde yaygın olmasa da eski şerh ve belge dilinin anlaşılması bakımından önemlidir.
Ahar kelimesi Arapça آخر (âhar) kelimesinden gelir. آخر, son, diğer, başka ve öteki anlamlarını taşır. Osmanlı Türkçesinde آخر biçiminde yazılan ahar, özellikle “başkası” ve “üçüncü kişi” anlamıyla hukuk dilinde kullanılmıştır. Kelimenin “ahir” ile aynı yazı çevresinden gelmesi sebebiyle metnin bağlamı önemlidir; “ahir” çoğu yerde son anlamını taşırken, “ahar” hukuk dilinde daha çok diğer veya başka kişi anlamına yönelir.
Bu terimle birlikte bakılabilecek başlıklar
İlgili ve tamamlayıcı başlıklar.
