Kanun
Kanun, yetkili yasama organı tarafından belirli usule göre çıkarılan, genel ve soyut hukuk kuralıdır.
Kanun, yetkili yasama organı tarafından belirli usule göre çıkarılan, genel ve soyut hukuk kuralıdır. Kanun, hukuk düzeninde bireylerin hak ve yükümlülüklerini, devlet organlarının yetkilerini ve toplumsal ilişkilerin temel sınırlarını belirler. Hukuk devletinde idarenin ve yargının kanuna bağlılığı, keyfiliği önleyen başlıca güvencelerden biridir.
Kanun kavramı normlar hiyerarşisi içinde anayasanın altında, yönetmelik ve diğer düzenleyici işlemlerin üstünde yer alır. Bir kanunun yürürlüğe girmesi, uygulanması, yorumu, ilgası ve zaman bakımından etkisi hukuk uygulamasında önem taşır. Kanun ile yönetmelik, tebliğ, genelge ve içtihat aynı şey değildir. Kanun koyucu genel kuralı belirler; idare ise kanuna aykırı olmamak şartıyla uygulama düzenlemeleri yapabilir.
Kanun kelimesi Arapça قانون şeklinde yazılır; Arapçaya da Eski Yunanca kanōn (κανών) kelimesinden geçmiştir. Yunanca kanōn, ölçü çubuğu, kural ve ölçüt anlamlarına gelir. Osmanlı Türkçesinde kanun (قانون), padişahın koyduğu düzenlemelerden genel hukuk kuralına kadar geniş bir alanda kullanılmıştır. Modern Türkçede kanun, yasama organınca çıkarılan yazılı hukuk kuralını ifade eden temel terimdir.
Bu terimle birlikte bakılabilecek başlıklar
İlgili ve tamamlayıcı başlıklar.
