Def’i
Def'i, davalının veya borçlunun, karşı tarafın ileri sürdüğü hakkı tamamen inkâr etmeden, bu hakkın kullanılmasını engelleyen özel bir savunma ileri sürmesidir.
Def’i, davalının veya borçlunun, karşı tarafın ileri sürdüğü hakkı tamamen inkâr etmeden, bu hakkın kullanılmasını engelleyen özel bir savunma ileri sürmesidir. Def’i hakkı kullanıldığında alacak veya hak varlığını koruyabilir; fakat talep edilebilirliği veya icra edilebilirliği somut olayda önlenir.
Def’i, itirazdan farklıdır. İtirazda hakkın doğmadığı, sona erdiği veya mevcut olmadığı ileri sürülür. Def’ide ise hak mevcut kabul edilse bile borçluya onu yerine getirmekten kaçınma imkânı veren özel bir sebep vardır.
Def'i borçlar hukuku, medeni usul hukuku ve icra hukukunda önemli bir savunma aracıdır. Zamanaşımı def'i, ödemezlik def'i ve takas def'i uygulamada sık karşılaşılan örneklerdir.
Def'i çoğu durumda hâkim tarafından kendiliğinden dikkate alınmaz; hak sahibi tarafından ileri sürülmesi gerekir. Bu nedenle savunma stratejisinde def'i ile itiraz ayrımının doğru yapılması kritik önemdedir.
Def'i kelimesi Arapça دفع yazılışındaki “def‘” kökünden gelir. Arapçada uzaklaştırmak, geri çevirmek, savmak ve bertaraf etmek anlamlarını taşır. Osmanlıca hukuk metinlerinde دفع biçimiyle kullanılan def, bir talebin etkisini geri çeviren savunma anlamında teknikleşmiştir. Türkçede kesme işaretiyle yazılan “def'i” biçimi, Arapça tamlama ve kök yapısının eski hukuk dilindeki izini taşır.
Bu terimle birlikte bakılabilecek başlıklar
İlgili ve tamamlayıcı başlıklar.
