Dominatus
Dominatus, özellikle Diocletianus sonrasında belirginleşen geç imparatorluk yönetim biçimini ifade eder.
Dominatus, özellikle Diocletianus sonrasında belirginleşen geç imparatorluk yönetim biçimini ifade eder. Bu dönemde imparator artık cumhuriyetçi gelenek içindeki “birinci yurttaş” görünümünden uzaklaşır; daha açık, hiyerarşik ve mutlak nitelikli bir egemenlik anlayışı öne çıkar. Terim, imparatorun dominus, yani efendi/hâkim konumunda görüldüğü siyasal yapıyı anlatır.
Bu yönetim biçimi Roma hukukunun kaynak düzeni üzerinde de etkili olmuştur. İmparator iradesi, hukuk yaratma bakımından daha belirgin ve merkezi bir kaynak haline gelir; bürokrasi, eyalet yönetimi ve vergi düzeni sıkılaşır. Dominatus, klasik hukuk tekniğinin mirasını devralmakla birlikte, kamu otoritesinin imparatorluk merkezinde yoğunlaştığı geç Roma devlet düzenini ifade eden anahtar kavramdır.
Dominatus, Roma hukuku terminolojisinde kurumun veya işlemin teknik adını verir; kamu hukuku, kişiler hukuku, eşya hukuku, usul hukuku ya da kaynaklar sistemi içindeki bağlamına göre değerlendirilir.
Latince kökenli terimdir; klasik Roma hukuk metinlerinde ve modern Roma hukuku öğretisinde teknik anlamıyla kullanılır.
Bu terimle birlikte bakılabilecek başlıklar
İlgili ve tamamlayıcı başlıklar.
