Principatus
Principatus, Augustus ile başlayan ve imparatorun kendisini açıkça kral olarak değil, “birinci yurttaş” anlamındaki princeps sıfatıyla konumlandırdığı imparatorluk düzenini ifade eder.
Principatus, Augustus ile başlayan ve imparatorun kendisini açıkça kral olarak değil, “birinci yurttaş” anlamındaki princeps sıfatıyla konumlandırdığı imparatorluk düzenini ifade eder. Bu sistemde cumhuriyet kurumları biçimsel olarak varlığını sürdürür; senato, magistralıklar ve halk meclisleri tamamen ortadan kaldırılmaz. Ancak gerçek siyasal ağırlık, askerî komuta ve eyalet yönetimi üzerinde yoğunlaşan imparatorluk otoritesindedir.
Roma kamu hukuku bakımından principatus, cumhuriyetçi biçimler ile monarşik iktidar arasında kurulan geçiş formudur. İmparatorun yetkisi çoğu kez eski cumhuriyet makamlarının yetkilerinin kişide toplanmasıyla açıklanır. Bu yapı, Roma hukukunun klasik döneminde özel hukuk kurumlarının olgunlaşmasına da zemin hazırlayan siyasal istikrar çerçevesini oluşturmuştur.
Principatus, Roma hukuku terminolojisinde kurumun veya işlemin teknik adını verir; kamu hukuku, kişiler hukuku, eşya hukuku, usul hukuku ya da kaynaklar sistemi içindeki bağlamına göre değerlendirilir.
Latince kökenli terimdir; klasik Roma hukuk metinlerinde ve modern Roma hukuku öğretisinde teknik anlamıyla kullanılır.
Bu terimle birlikte bakılabilecek başlıklar
İlgili ve tamamlayıcı başlıklar.
