Evlat Edinme
Evlat edinme, bir kişi ile çocuk veya belirli şartlarda ergin kişi arasında mahkeme kararıyla soybağına benzer hukuki ilişki kurulmasını sağlayan aile hukuku kurumudur.
Evlat edinme, bir kişi ile çocuk veya belirli şartlarda ergin kişi arasında mahkeme kararıyla soybağına benzer hukuki ilişki kurulmasını sağlayan aile hukuku kurumudur. Evlat edinme, yalnız bakım veya fiilî sahiplenme değildir; kişisel durum, miras, velayet benzeri hak ve yükümlülükler bakımından hukuki sonuç doğuran kurucu bir işlemdir. Çocuğun üstün yararı bu kurumun merkezinde yer alır.
Evlat edinme sürecinde evlat edinenin yaşı, aile durumu, bakım ve eğitim imkânları, evlat edinilenin rızası veya temsilcinin onayı, deneme süresi ve mahkeme incelemesi gibi şartlar önem taşır. Evlat edinme kararıyla çocuk ile evlat edinen arasında hukuki bağ kurulur; soyadı, velayet, miras ve nüfus kayıtları bakımından sonuçlar doğabilir. Kurumun amacı yetişkinlerin isteğinden çok çocuğun korunması, istikrarlı aile ortamına kavuşması ve yararının gözetilmesidir.
Evlat kelimesi Arapça أولاد şeklinde yazılan awlād kelimesinden Türkçeye geçmiştir; ولد / veled kökünden gelir ve “çocuklar, evlatlar” anlamına sahiptir. Edinme kelimesi Türkçe edin- fiilinden türemiştir; “kendisi için kazanma, sahip olma, elde etme” anlamı taşır. Osmanlıca hukuk dilinde evlat (اولاد) ve tebenni (تبنّي) kelimeleri evlat edinme ilişkisiyle bağlantılı olarak kullanılmıştır. Modern Türkçede evlat edinme, aile hukukunda mahkeme kararıyla kurulan hukuki çocukluk ilişkisini ifade eder.
Bu terimle birlikte bakılabilecek başlıklar
İlgili ve tamamlayıcı başlıklar.
