Mahkeme
Mahkeme, uyuşmazlıkları yargılama yetkisiyle inceleyen, delilleri değerlendiren ve hukuki sonuç doğuran karar veren yargı merciidir.
Mahkeme, uyuşmazlıkları yargılama yetkisiyle inceleyen, delilleri değerlendiren ve hukuki sonuç doğuran karar veren yargı merciidir. Mahkeme, yalnız bir bina veya duruşma salonu değil, yargı yetkisini kullanan kurumsal makamı ifade eder.
Mahkemeler görev, yetki, derece ve yargı kolu bakımından ayrılır. Asliye, sulh, iş, aile, ticaret, idare, ceza ve üst derece mahkemeleri farklı uyuşmazlık türlerini inceler. Bir davanın doğru mahkemede açılması görev ve yetki kuralları bakımından önemlidir. Mahkeme kararları ara karar, nihai karar, hüküm, tedbir kararı veya usuli karar gibi farklı nitelikler taşıyabilir.
Mahkeme kelimesi Arapça محكمة biçimindedir ve hüküm verme yeri, yargılama makamı anlamlarına gelir. Kelimenin kökü حكم olup hüküm, hâkim, muhakeme ve tahkim gibi hukuk terimleriyle aynı kök alanını paylaşır. Osmanlı Türkçesinde mahkeme (محكمه), şer'i, nizami veya idari yargı mercileri için kullanılmıştır. Modern Türk hukukunda mahkeme, yargı yetkisini kullanan resmî merci anlamını korur.
Bu terimle birlikte bakılabilecek başlıklar
İlgili ve tamamlayıcı başlıklar.
