İkame Dava
İkame dava, bir davanın mahkeme önünde açılması ve yargısal sürecin başlatılması anlamında kullanılan eski hukuk ifadesidir.
İkame dava, bir davanın mahkeme önünde açılması ve yargısal sürecin başlatılması anlamında kullanılan eski hukuk ifadesidir. Terim, davanın yalnız düşünülmesini değil, usulüne uygun biçimde açılarak mahkeme önüne getirilmesini anlatır.
Güncel hukuk dilinde “dava ikame etmek” yerine çoğunlukla “dava açmak” ifadesi kullanılır. Ancak eski karar ve dilekçelerde ikame dava söylemi hâlâ görülebilir.
İkame dava kavramı dava açma süresi, zamanaşımı veya hak düşürücü sürenin kesilmesi ya da korunması, görevli ve yetkili mahkeme, dava şartları ve harç yatırılması gibi usuli meselelerde önem taşır. Bir davanın ikame edilmiş sayılması için dilekçenin mahkemeye sunulması ve usul şartlarının yerine getirilmesi gerekir.
“İkame” kelimesi Arapça إقامة (iqāma) kelimesinden gelir; kurma, yerine koyma, ayağa kaldırma ve gerçekleştirme anlamlarını taşır. “Dava” Arapça دعوى (daʿwā) kelimesinden gelir; talep, iddia ve yargı merciine yöneltilen istem anlamındadır. “İkame dava” terkibi, davanın kurulması veya açılması anlamında eski hukuk dilinde yerleşmiştir.
Bu terimle birlikte bakılabilecek başlıklar
İlgili ve tamamlayıcı başlıklar.
