Kira Sözleşmesi
Kira sözleşmesi, kiraya verenin bir şeyin kullanılmasını veya kullanmayla birlikte ondan yararlanılmasını kiracıya bırakmayı; kiracının da bunun karşılığında kira bedeli ödemeyi üstlendiği sözleşmedir.
Kira sözleşmesi, kiraya verenin bir şeyin kullanılmasını veya kullanmayla birlikte ondan yararlanılmasını kiracıya bırakmayı; kiracının da bunun karşılığında kira bedeli ödemeyi üstlendiği sözleşmedir. Kira ilişkisinde mülkiyet devredilmez; kiracı, sözleşme süresince kullanım veya yararlanma hakkı elde eder.
Kira sözleşmesi konut, çatılı işyeri, taşınır, ürün, araç, arazi ve ticari alan kiralarında farklı hukuki sorunlar doğurabilir. Kira bedeli, süre, tahliye, ayıp, depozito, alt kira, kira artışı, bildirim ve fesih uygulamada en çok tartışılan başlıklardır. Kira sözleşmesi yazılı yapılabilir; ancak bazı uyuşmazlıklarda yazılı belge ispat bakımından büyük önem taşır. Kira ile satış, ödünç ve kullanım hakkı sağlayan diğer sözleşmeler karıştırılmamalıdır.
Kira kelimesi Arapça كراء / kirāʾ kelimesinden gelir; bedel karşılığı kullanma veya kiralama anlamını taşır. Sözleşme kelimesi Türkçedir ve söz kökünden türemiştir; karşılıklı irade uyuşmasını ifade eder. Osmanlıca hukuk dilinde kira için icare (إجارة) kelimesi de yaygın kullanılmıştır. İcare, ücret karşılığı yararlandırma anlamına gelir. Modern Türk hukukunda kira sözleşmesi, kullanım veya yararlanma hakkını bedel karşılığı sağlayan sözleşme türünü ifade eder.
Bu terimle birlikte bakılabilecek başlıklar
İlgili ve tamamlayıcı başlıklar.
