Res publica
Res publica, kelime anlamıyla “kamusal şey” veya “ortak iş” demektir ve Roma’da devletin belirli bir kişinin özel mülkü değil, yurttaş topluluğuna ait kamusal düzen olduğu düşüncesini ifade eder.
Res publica, kelime anlamıyla “kamusal şey” veya “ortak iş” demektir ve Roma’da devletin belirli bir kişinin özel mülkü değil, yurttaş topluluğuna ait kamusal düzen olduğu düşüncesini ifade eder. Cumhuriyet döneminin temel siyasal kavramı olan res publica, magistralıklar, senato, halk meclisleri ve yurttaşlık statüsü arasında kurulan dengeyi anlatır.
Terim modern anlamda yalnızca “cumhuriyet” karşılığı değildir; Roma hukukunda kamu yararı, ortak düzen, kamusal görev ve yurttaş katılımı fikirlerini birlikte taşır. Bu nedenle res publica, özel hukuk alanındaki bireysel menfaatlerden ayrılan kamusal alanı da gösterir. Roma hukuk düşüncesinde kamu gücünün meşruiyeti, bu ortak düzenin korunması ve yurttaş topluluğunun sürekliliği ile bağlantılıdır.
Res publica, Roma hukuku terminolojisinde kurumun veya işlemin teknik adını verir; kamu hukuku, kişiler hukuku, eşya hukuku, usul hukuku ya da kaynaklar sistemi içindeki bağlamına göre değerlendirilir.
Latince kökenli terimdir; klasik Roma hukuk metinlerinde ve modern Roma hukuku öğretisinde teknik anlamıyla kullanılır.
Bu terimle birlikte bakılabilecek başlıklar
İlgili ve tamamlayıcı başlıklar.
